Tanja

Regio Pedagogisch Coach

Werken Bij Compananny Vrouw Met Bril

Werken in de kinderopvang is voor mij …

… al zes jaar functiehoppen

Ik had pedagogiek gestudeerd, gereisd en het was tijd voor mijn eerste baan. Eenmaal aangenomen op de vacature van invalnanny - het was 2016 - dacht ik hier een jaartje te gaan werken en dan door te studeren. Het liep iets anders, haha. Ik ben nog naar de open dagen voor orthopedagogiek en forensische pedagogiek gegaan, maar vond mijn werk veel te leuk om los te laten. Al snel kreeg ik het aanbod voor een vaste groep en in 2018 werd ik groepsteamleider. Ik was 23, anderhalf jaar in dienst en al leidinggevende! Ik vond het fantastisch.

Mijn zwangerschap zorgde voor verandering op vele fronten. Het was een pittige periode. Toen ik na een half jaar terugkwam op mijn veilige basis, merkte ik dat het werken op de groep fysiek te zwaar voor me werd. CompaNanny dacht flink mee en ik werd personeelsplanner op het hoofdkantoor. Twee jaar later klopte mijn pedagogische hart echter zowat uit mijn borstkas en sinds 2022 ben ik Regio Pedagogisch Coach. Iets wat ik al wilde sinds ik teamleider was!

… praten, adviseren en coachen

Ik coach de meiden op de groepen van drie vestigingen. Een dag per week ben ik op elke locatie en dan praat ik met de nanny’s, het MT en ouders. Ik doe ook observaties, als nanny’s een vraag hebben over een kind dat bijvoorbeeld veel bijt. Dan kijk ik van een afstandje mee en adviseer ik. Ondanks dat ik bijna de hele dag praat, heb ik ’s avonds nog genoeg energie om mijn eigen kind voor te lezen. Dat zegt wel wat toch?

Het coachen geeft me veel voldoening. Laatst vroeg een nerveuze nanny of ik een lastig gesprek met een moeder van haar wilde overnemen. Ik zei haar dat ze het écht zelf wel kon. Vroeg wat ze nodig had en waar ze bang voor was. Na mijn tips voerde ze het gesprek en toen ik haar een dag erna belde was ze supertrots op zichzelf. Ja, dan ben ik ook trots. Op haar én op mezelf.

… ons kent ons

CompaNanny staat voor gezelligheid. De borrels zijn episch, de feesten geweldig en ons jubileum in de koepelkerk was onvergetelijk. Om het kwartaal doen we teambuildingsdagen, zoals afgelopen zomer in Walibi, en ik heb hier zelfs een van mijn dierbaarste vriendinnen ontmoet op de werkvloer. Ik zie en spreek haar bijna elke dag.

Wat ook zo leuk is, is dat we allemaal gelijk zijn en onszelf kwetsbaar durven op te stellen naar onze collega’s toe. Onze COO drinkt gezellig een borreltje mee. Zowel op de vestigingen als het hoofdkantoor kent iedereen elkaar bij de voornaam. Door de groei wordt dit nu soms wat lastiger - we worden ietsje commerciëler en zakelijker - maar we doen allemaal ons best de sfeer intact te houden.

… bijdragen aan kindontwikkeling

Jonge kinderen zijn zo puur en hebben zo veel te leren. Dat ik daaraan kan bijdragen, voelt elke dag weer fijn. Al is mijn werk echt niet altijd makkelijk, het geeft wel elke dag voldoening. Kinderen zijn de toekomst! Ondanks dat ik niet meer op de groep sta, zie ik continu kinderen en dat vind ik heerlijk. Of ik even de fles wil geven omdat het druk is? Ja hoor, ik kom eraan.

Als organisatie moet CompaNanny echt bij je passen. We hebben hier een bewuste visie op opvoeding van kinderen: we volgen het kind. Als we zien dat een kind moe is, gaat het naar bed in plaats van dat hij op vaste tijden slaapt. We gebruiken het woordje ‘nee’ niet, maar benoemen wat wél mag. Daar moeten nieuwe medewerkers wel eens aan wennen. ‘Het is hier zo vrij’, zeggen ze dan. Om er daarna achter te komen dat we wel degelijk ook strikt zijn.

… bouwen aan een inclusieve wereld

In al die jaren heb ik veel mooie en bijzondere kinderen gezien. Toen een meisje met een complexe stoornis werd ingeloot voor een behandeling in Amerika, huilde ik tranen met tuiten bij het afscheid. We hebben ook kindjes met het syndroom van Down. Toen mijn beste vriendin opvang zocht voor haar kindje met Down, heb ik haar op CompaNanny gewezen. Bij ons is iedereen welkom.

Van ieder kind en bijna iedere ouder krijg je veel terug. Je zorgt immers voor hun dierbaarste bezit! Ooit nam ik afscheid van een lief kindje, om de ouders jaren later tegen te komen op het strand. Ze begonnen meteen enthousiast te praten over hoe het ging. In dit beroep bouw je echt iets op met mensen. Als coach vertel ik de meiden en mannen op mijn groep regelmatig dat ze erbij stil mogen staan hoe bijzonder dit is.